UCZUCIA I INTELIGENCJA

Wydaje się, że nawet przy braku jakichkolwiek udo­wodnionych praw sensu życia, sami, na podstawie naszego roze­znania, naszego przeżycia i naszej miłości, będziemy nadal budo­wać wyższą rzeczywistość, poza obozami zagłady, poza nieludz­kim światem, poza pozbawieniem godności człowieka, poza nie­odpowiedzialnym życiem, poza nie dającym się przyjąć ani wy­tłumaczyć „bólem istnienia”. Uzbrojeni tym sposobem w dążność do autentycznego pozna­nia człowieka, w dążność do podjęcia walki z genetycznym, indy­widualnym i społecznym złem i uzbrojeni syntonią, miłością do wszystkich cierpiących, zbudujemy może w niedalekiej przyszło­ści lepszy świat, immanentny i transcendentny poprzez „wysiłek miłości” i przez ogołoconą z kłamstwa własną drogę do przekro­czenia zła.Przyzwyczailiśmy się, że uczucia i dążenia stanowią najważniejsze lub równoważne z rozumem funkcje psychiczne. Właśnie uczucia i dążenia stanowią o indywidualnym zróżnico­waniu człowieka. Uczucia i dążenia są częściowo przedmiotem i bodźcem samoświadomości: stanowią o dramacie rozwojowym człowieka, wyzwalają dążenia do absolutu, do wyłączności, de­cydują o głównych zainteresowaniach, autentyzmie. Są one przed­miotem poezji, malarstwa, rzeźby, filozofii. Stanowią o sensie ży­cia, o poczuciu tożsamości z sobą samym, o poczuciu różnicy między człowiekiem a światem zewnętrznym, o jego empatii,0   całym jego indywidualnym człowieczeństwie.