W CENTRUM ZAINTERESOWAŃ

Obserwujemy tutaj powsta­wanie i rozwój instynktu śmierci cząstkowej, a więc i wewnę­trznej transformacji — osłabienia cech „niższych” mniej ludz­kich przy rozwoju i umacnianiu właściwości wyższych. Zagadnie­nie śmierci staje w centrum zainteresowań i przeżyć głównie z dwóch powodów: z powodu wyraźnych, silnych, często wstrzą­sających przeżyć wewnętrznych i z powodu związanego z nimi rozumienia i przeżywania wielopoziomowości, hierarchii przeżyć i wartości, co powoduje podejście do zagadnienia śmierci jak do czegoś, czego nie da się zrozumieć na jednym poziomie, ale do czego musi być niejako „wciągnięta” cała hierarchia kształtują­cej się rzeczywistości wielopoziomowej, aż do nieuchwytnego wyraźnie, ale konkretnego ideału osobistego i społecznego. W ten sposób rozwój człowieka staje się dramatyczny, twórczy, odse- parowujący się od dotychczasowych kryteriów, a — z drugiej strony — powstaje nadzieja, że poprzez ten wielopoziomowy rozwój rzeczywistości i wartości osiągnie się możliwość rozu­mienia i przeżywania śmierci, jako zjawiska nie kończącego się tutaj, na tej ziemi.